| Afbeelding/foto |
 |
|
20-07-2010 - zo waar...
As we grow up, we learn that even the one person that wasn't supposed to ever let you down probably will.
You'll have your heart broken probably more than once and it will hurt more every time. You'll break hearts too, so remember how it felt someone broke yours. You'll fight with your best friend. You'll blame a new love for things an old one did. You'll cry because time is passing too fast, and you'll eventually lose someone you love.
So take too many pictures, laugh too much, and love like you’ve never been hurt. Because every sixty seconds you spend upset, is a minute of happiness you'll never get back..
Beter goed gepikt dan slecht geschreven, deze kwam ik dus tegen op het net..
Gepost door: vivalavita op 20-07-2010 om 11:42
|
|
20-07-2010 - Toekomst...
Hoe kan ik naar de toekomst kijken als ik mijn verleden niet snap.
Hoe kan ik een verleden afsluiten als anderen in mijn verleden blijven leven.
Hoe zal ik weten of een beslissing die genomen is de juiste zal zijn.
Hoe zal ik me hier doorheen slaan en mezelf weer kunnen vinden.
Ben ik eigenlijk ooit mezelf geweest, of was ik hoe anderen mij wilden zien.Zal er een moment komen dat ik mijn verleden echt achter mij kan laten.Maar vooral zal de toekomst zo mooi zijn als ik hoop dat hij wordt.Wat het ook gaat worden, ik recht mijn rug, doe mijn hoofd omhoog en zal niets uit de weg gaanIk hoop dat het pad dat ik moet gaan ook de weg is naar het punt waar ik nu het meest naar verlang.
Tot die tijd zal ik sterk zijn en vechten voor mezelf, voor mijn zoon en wie weet ook voor ons.Zodat we allemaal alleen maar gelukkig kunnen worden na deze puinhoop
Gepost door: vivalavita op 20-07-2010 om 11:34
|
|
08-04-2010 - WIJ
Hoe heb ik zo dom kunnen zijn om aan te nemen dat we vrienden waren en niks meer dan dat. Jij bent gewoon jij, ik vind je leuk om wie je bent maar meer? Nee dat zit er echt nooit in. Hoe heb ik kunnen roepen dat een relatie tussen ons nooit kan werken, alleen om het feit dat we beiden zo lekker koppig kunnen zijn.
Toch kon ik geen minuut zonder je, dat was toch niet raar, je bent immers mijn vriendje. Ik had je nodig. Jij een vriendin? Ja leuk maar ho ff je bent mijn vriendje, niemand mag daar tussenkomen! Altijd was ik weer blij wanneer zo’n meid het veld geruimd had. Niks persoonlijks naar die meiden toe, maar gewoon omdat je zonder vriendin veel leuker was.
Nu valt alles op zijn plek, in 1 keer is de puzzel compleet. Wat anderen waarschijnlijk al jaren gezien hebben, zie ik eindelijk eens onder ogen. Maar wel te laat ben ik bang. Ik kan niet zeggen wanneer ik het voor het eerst voelde. Wel dat ik het me besefte toen ik zo bij je lag en naar je keek. Er gebeurde iets wat ik niet onder woorden kan brengen. Waarom vond ik al die meiden niet leuk? Tuurlijk, niemand past beter bij je dan ik. Niemand zal meer voor je over hebben dan ik. Niemand zal je liefhebben zoals ik dat doe. Maar bovenal, niemand mag dat gevoel ervaren wat ik ervaar wanneer ik merk dat ik voor jou hetzelfde beteken. Niemand mag ons die liefde ontnemen. . Het liefst zal ik alle schepen achter mij verbranden en mijn gevoel volgen, en afreizen naar een plek waar ik altijd samen kan zijn met jou. Waar wij genoeg aan elkaar hebben, en nooit naar de gevoelens van een ander hoeven te kijken.
Het is meer dan aantrekkingskracht, het is meer dan lust het is meer dan genegenheid. Het is het totaalpakket. Ik hou van jou op zoveel manieren dat ik ze niet kan omschrijven. Ik vind jou de liefste, al jaren. Maar nu besef ik me dat de dingen niet zo gelopen zijn als het had moeten gaan. We hebben allebei een ander leven, in dat leven horen we thuis. Daarnaast hebben we ons leven samen. Gelukkig gaat dat nog altijd dieper dan woorden kunnen omschrijven
Soms bekruipt mij de angst voor het moment dat dit ophoud of veranderd omdat andere dingen in ons leven belangrijker worden, en aandacht verdienen. Weet dan wel, dat ik nooit zal voelen voor iemand wat ik voor jou voel. En dat ik stiekem uitkijk naar een leven waarin we ECHT samen zijn.
Ik hou van je!!!
Gepost door: vivalavita op 08-04-2010 om 20:47
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|
08-04-2010 - gevoelens
Hoe omschrijf je gevoelens als je zelf nauwelijks kunt bevatten wat je allemaal voelt.
Ik wordt heen en weer geslingerd in gedachten, gevoelens en emoties. Hoe onderscheid je die 3. Wat is echt, wat is het moment en wat is het gevolg van omstandigheden. Wist ik het maar.
Het ene moment voel ik mij goed, of ik de wereld aan kan en ik op een eigen planeet leef. Dan wordt er geschakeld naar de eenzaamheid, het gemis en de onzekerheid.
Ook die gevoelens maken plaats voor de volgende fase, namelijk het gevoel van kon ik maar even niets denken en voelen wat ik echt wil. En dan als ik denk dat ik daar uit ben denk ik er achter aan. Is dit reëel, mag ik dit de mensen om me heen aan doen, en word ik daar zelf ECHT gelukkig van?
Kortom ik zit in een achtbaan van emoties, emoties waarvan ik me zonder het te beseffen al jaren bewust ben. Alleen heb ik ze altijd kunnen weg stoppen, nu zit er even niets anders op dan ze te voelen, te verwerken en daarna een beslissing te nemen. Ik hoop dat ik die tijd kan nemen, en dat de tijd er voor zorgt dat ik de juiste beslissingen neem. Zal dit dan die crisis zijn waar je als bijna 30 jarige mee te maken krijgt. Is dit alles???? Wie weet vind ik daar het antwoord ook nog op, als ik weer helder kan denken.
Gepost door: vivalavita op 08-04-2010 om 20:11
|
|
|